Νευρομυϊκή δυσλειτουργία (Εγκεφαλική παράλυση)

Η εγκεφαλική παράλυση μπορεί να περιγραφεί σαν αργοπορία ή σαν απόκλιση από τα τυπικά αναπτυξιακά ορόσημα των φυσιολογικών στασικών και κινητικών προτύπων(Wilsdon, 1996). Χαρακτηρίζεται από νευρομυϊκή διαταραχή δηλαδή διαταραχή στον μυϊκό τόνο.

Ανάλογα με την ανατομική κατανομή χωρίζεται στις εξής κατηγορίες:

-       Μονοπληγία

-       Ημιπληγία

-       Διπληγία

-       Παραπληγία

-       Τετραπληγία

Τα προβλήματα των παιδιών με σπαστικότητα είναι:

-       Κινητηκά

-       Αισθητηριακά

-       Γνωστικά

-       Ψυχοκοινωνικά

Τα παιδιά με Εγκεφαλική Παράλυση είναι πιθανό να εμφανίσουν:

-       Νοητική Υστέρηση

-       Μαθησιακές Δυσκολίες

-       Διάσπαση Προσοχής

-       Καθυστέρηση/Διαταραχές στον Λόγο και στην Ομιλία

 

Συνήθως οφείλονται στην έλλειψη μυϊκής συνεργασίας της στοματικής περιοχής και των αναπνευστικών μυών, στην παραμονή βρεφικών αντανακλαστικών( στην στοματική περιοχή), στην παθολογική στάση κεφαλής σε σχέση με τον κορμό, καθώς επίσης και στην βλάβη του κέντρου του εγκεφάλου όπου αντιπροσωπεύεται ο λόγος.

 

Οι διαταραχές ομιλίας που παρουσιάζουν μπορεί να εκδηλώνονται με

ü  Φωνητικές διαταραχές: βαθμιαία εξασθένιση της φωνής, καθυστέρηση, διακοπή ή και απότομες διακυμάνσεις της (δυσφωνία, αφωνία) που οφείλονται σε σπασμό των οργάνων αναπνοής και φώνησης

ü  Διαταραχές της ροής της ομιλίας: διακεκομμένη ομιλία με απότομες παύσεις, λόγω ασυντόνιστης αναπνοής, σπασμών του διαφράγματος ή διακυμάνσεων του μυϊκού τόνου

ü  Ένρινη ομιλία: οφείλεται στον πλημμελή έλεγχο της μαλθακής υπερώας, που επιτρέπει την φωνή να διαφεύγει από την ρινική κόγχη

ü  Διαταραχές της άρθρωσης του λόγου: δυσαρθρία(διαταραχή συντονισμού φώνησης – άρθρωσης και αναπνοής) ή αναρθρία(παντελής έλλειψη προφορικού λόγου) που οφείλεται σε διαταραχή της κινητικότητας και συντονισμού των στοματικών οργάνων(κάτω γνάθου, χειλιών, γλώσσας)

ü  Διαταραχές της κατανόησης του λόγου: οφείλονται σε διαταραχές της ακοής, της αντιληπτικότητας ή και σε βλάβη της περιοχής του εγκεφάλου που αντιπροσωπεύεται ο λόγος.

-       Ανεπάρκεια προσαρμοστικών δεξιοτήτων

-       Δυσκολία στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων και απόκτησης φίλων

Γίνεται λοιπόν κατανοητό πως έχοντας τις παραπάνω δυσκολίες προκύπτουν:

-       Δυσκολίες στην εκτέλεση δραστηριοτήτων αυτοεξυπηρέτησης(σίτιση, ένδυση, προσωπικής υγιεινής και φροντίδας)

-       Ανεπαρκή εικόνα εαυτού, χαμηλή αυτοαντίληψη, αυτοαποδοχή

-       Δυσκολία αλληλοδιαδοχής, κατηγοριοποίησης, επίλυσης προβλημάτων, μνήμης

-       Έλλειψη αυτοεκτίμησης, αίσθημα ματαίωσης και απογοήτευσης

Η ανάγκη σε επίπεδο βοήθειας είναι απαραίτητη σε όλους τους τομείς κυρίως στην προσαρμογή του περιβάλλοντος ώστε να ανταποκρίνεται στις δυνατότητες του ατόμου. Σημαντικό επίσης είναι η δυνατότητα επίτευξης αξιοποίησης ελεύθερου χρόνου, αυτόνομης διαβίωσης και υποστήριξη προς την διερεύνηση εργασιακών επιλογών.